سلام به همه دوستاي گلم ...اونايي كه هيچوقت تنهام نذاشتن و اونايي كه حتي يه بار بهم سر زدن و رفتن ...
ميدونين روزهايي هست كه آدم قدرشو موقع از دست رفتنش ميدونه .. حالا بماند كه تو زندگي من كدوم روزها خوب بودن ... ولي صحبت من اينه كه شايد حتي 5 دقيقه صحبت كردن با يكي بشه بهترين زمان انسان تو كل زندگيش ... شايد هم يه لحظه شادي هر چند كوتاه ... ما بايد قدر اين لحظه‌ها رو بدونيم ...
استاد شهريار ... مگه بعد مرگش هم شعر گفت كه ارزش اون بعد مرگش معلوم شد ؟؟؟ چرا اون زماني كه زنده بود قدرشو نميدونستن ؟؟
يا حتي بابك خرمدين ... سردار ملي آذربايجان .. چرا بايد كساني بلند بشن و بگن بابك كافر بود ؟؟؟ حالا يعني مردم خودشون عقل ندارن ؟؟ چرا هيشكي اسم يزيد يا ابن‌ملجم رو رو فرزندش نميذاره .. اما بابك ...
بگذريم ... نميخوام زياد سياسي بشه ... يعني نمي‌خوام بحثي رو را بندازم كه نتونم جمعش كنم .. ولي آيا آذربايجان و مردمش با اين همه دكتر و حقوق دان و مرد و زنايي كه واسه خودشون تو دنيا اسم و رسم دارن ، سزاور اين همه بي احترامي هستن ؟
چرا تو يه سريال يا فيلم سينمايي هر جا يه رفتگر ( كه واقعا زحمتكشند ) ميبينيم ، اون فرد بايد ترك باشه ؟ چرا وقتي يه شخصيت مثبت ميبينم حتما فارس زبونه ؟؟ اونم تهراني ؟؟؟ مگه ما رفته گر فارس نداريم ؟ حالا ديگه همه اونا ترك هستن ؟؟؟
ولش كن ... شايد هم تقصير خود ماست ... وقتي ما خودمون واسه خودمون ( تركها ) جوك در مياريم از ديگران هم نبايد توقع داشته باشيم ...
ولي اميدوارم يه زماني برسه كه ما بتونيم حرفامونرو داد بزنيم ... بتونيم به اون دسته از فارس زبونها كه ما تركها رو به اصطلاح خودشون خر ميدونن به نقل از استاد شهريار بگيم :

الا تهرانيا انصاف ميكن ... خر تويي يا من


به هر حال .. ميبخشين بد حرف زدم ... از اون دسته از دوستاي فارس زبون هم كه اين فكرها رو در مورد تركها نميكنن معذرت ميخوام .. من منظورم اونايي هستن كه ما تركها رو اينجوري ميشناسن ..
شاد باشين و آسموني ... فعلا