ای عشق من تو نمی‌دانی نبودنت مرا چه عذابی می‌دهد . شبهای بی‌کسی‌ام تمام نمي‌شود و سوالهايم جواب داده نمی‌شود . هميشه در افکارم غوطه‌ورم و غمگين‌تر از غمگينترين مردم هستم . تو در زندگی من نقش بسيار بزرگی داری . باور کن اگر بگويم تو تمام زندگی من هستی دروغ نگفته‌ام !! روزهايی که با تو سپری کردم همانند يک رمان طولانی و شيرين هستند . از وقتی که تو رفتی ديگر چاره‌ای ندارم جز فکر کردن به روزهای با تو بودن ! من از تو نمی‌خواهم پنهان کنم و با صدای بلند و رسا می‌گويم : من نمی‌توانم بی‌ تو زندگی کنم . چون هميشه وجود پر مهرت را در دلم احساس می‌کنم . تو را دوست دارم . اگر روزی برسد که من از تو جدا شوم ؛ بدان آنروز ؛ روز مرگ من است . می‌دانی من عاشق چه زمانی از با هم بودنمان هستم ؟ آنزمانی که با حرفهای من مست و از خود بی خود می‌شدی و با چشمهای مستانه‌ات خيره به من ميپرسيدی که چقدر دوستت دارم ؟ باور کن اگر مرا ترک کنی و ديگر سراغ من نيايی هميشه در فکر تو خواهم بود و اميد ديدار دوباره‌ات همچنان در وجودم خواهد ماند . دوستت دارم .. دوستت دارم !!!!!